முன்னாள் அரச புலனாய்வுச் சேவையின் பிரதானியான மேஜர் ஜெனரல் சுரேஷ் சலே, பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தின் (PTA) கீழ் கைது செய்யப்பட்டு தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளமையானது, நாட்டின் அரசியல் மற்றும் நீதித்துறை வட்டாரங்களில் மட்டுமன்றி, உலகளாவிய நிதி மற்றும் மனித உரிமைகள் தளங்களிலும் ஒரு தீர்க்கமான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
இந்தச் சம்பவமானது வெறும் தனிநபர்களின் பெயர்களுக்கோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட குற்றவியல் விசாரணைக்கோ மட்டும் சுருங்கிவிடாமல், இலங்கையின் பொதுவான சட்டத்தின் ஆட்சி (Rule of Law) மற்றும் பொருளாதாரத்தின் எதிர்கால ஸ்திரத்தன்மை ஆகியவற்றில் நேரடியாகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு சர்வதேச பரிமாணத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
கொழும்பு கோட்டை நீதவான் நீதிமன்றம் மற்றும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் ஆகியவற்றின் முன்னிலையில் இந்த வழக்கு நடவடிக்கைகள் சுயாதீனமான சட்ட நடைமுறைகளின்படி விசாரிக்கப்பட்டு வரும் பின்னணியில், உள்நாட்டு அரசியல் அரங்கில் இது குறித்து பரஸ்பர முரண்பாடான இருவேறு கருத்துக்கள் எழுந்துள்ளன.
தற்போதைய விசாரணைகளை வழிநடத்தும் பொதுப் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் ரவி செனவிரத்ன மற்றும் குற்றப்புலனாய்வுத் திணைக்களத்தின் (CID) முன்னாள் பணிப்பாளர் ஷானி அபேசேகர ஆகிய இருவரும், இதற்கு முன்னர் உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலைத் தடுக்கத் தவறியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் என்பதால், தற்போதைய இந்த விசாரணை நடைமுறைகள் அரசியல் தேவையுடையதாக இருக்கலாம் என எதிர்க்கட்சிகளும் விமர்சகர்களும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
எனினும், தற்போதைய அரசாங்கமும் பொலிஸ் ஊடகப் பேச்சாளர் காரியாலயம் உள்ளிட்ட உத்தியோகபூர்வ விசாரணைக் குழுக்களும் இதனை மறுத்துள்ளன.
கடந்த ஆட்சிக் காலங்களில் மூடிமறைக்கப்பட்ட உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலின் உண்மையான சாட்சிகள், நிதிப் பங்களிப்புகள் மற்றும் அதன் பின்னாலுள்ள சதிவலைகளை எவ்வித பழிவாங்கல்களுமின்றி, தொழில்முறை மட்டத்தில் கண்டறிவதற்காக, தராதரம் பாராது சட்டம் கடுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வருவதாக அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
குற்றப்புலனாய்வுத் திணைக்களத்தில் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள சுரேஷ் சலேக்கு மனிதநேயமற்ற முறையில் சித்திரவதைகள் (Torture) வழங்கப்பட்டுள்ளதாக வெளியாகும் தகவல்களுடன் சேர்த்து, பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டம் (PTA) குறித்து ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை (UNHRC) மற்றும் அம்னெஸ்டி இன்டர்நெஷனல் (Amnesty International) போன்ற சர்வதேச அமைப்புகள் தொடர்ச்சியாக முன்வைத்து வரும் விமர்சனங்கள் மீண்டும் பேசுபொருளாகியுள்ளன.
பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தில் உள்ள நீண்டகால தடுப்புக்காவல் உத்தரவுகள் மற்றும் அதன் கடுமையான விதிகள், பல்வேறு அரசாங்கங்களின் காலத்தில் அரசியல் தேவைகளுக்காக அல்லது பழிவாங்கல்களுக்காக தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கான அதிக ஆபத்து காணப்படுவதாக இந்த அமைப்புகள் நீண்டகாலமாக சுட்டிக்காட்டி வருகின்றன.
சந்தேகநபர் யாராக இருந்தாலும், சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் பற்றிய சர்வதேச உடன்படிக்கைக்கு (ICCPR) இணங்க, வெளிப்படைத்தன்மையுடன் கூடிய நியாயமான விசாரணைக்கான உரிமை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே இந்த சர்வதேச அமைப்புகளின் உறுதியான நிலைப்பாடாகும்.