'இனி இந்த வெடிச் சத்தம் போதும்'

சுதந்திர தினக் கொண்டாட்டத்தின் அர்த்தத்தை அளவிடுவதென்றால், அது அநுரவின் சேர்ட் கசங்கியிருந்ததா அல்லது ஹரிணி சேலை கட்டிய விதம் சரியா தவறா என்பதை வைத்து அளவிடக் கூடாது. உண்மையாகவே, இம்முறையும் சரி, எக்காலத்திலும் சரி, சுதந்திர தினத்தை அதற்கு வழங்கப்பட்ட அர்த்தத்தை வைத்தே அளவிட வேண்டும்.

அந்த வகையில், ஒரு விடயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அதாவது, இந்தச் சுதந்திர தின நிகழ்வு மிகவும் அர்த்தமுள்ள ஒன்றாகவே படுகிறது. ஆனால், நாம் பார்க்கும் கோணத்தை மட்டும் கொஞ்சம் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

முதலாவதாக, எல்லா வழிகளிலும் செலவுகள் குறைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த எளிமை மிக உயர்வாகப் பேணப்பட்டிருந்தது. குறிப்பாக, 'அரச கௌரவம்' அல்லது 'படாடோபம்' என்பது மிகக் குறைவாகவே காணப்பட்டது. எளிமை என்பது எமது நாட்டின் பெறுமதி மட்டுமல்ல, அது ஒரு நவீன உலகப் பெறுமதியும் கூட. அது இந்த நிகழ்வில் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

மாலிமா (தேசிய மக்கள் சக்தி) அரசாங்கத்திடம் மக்கள் எதிர்பார்ப்பது, முன்னையவர்கள் செய்ததைப் போன்ற வீணான ஆடம்பரங்களையோ, போலியான பெருமைகளையோ அல்ல. அந்த எதிர்பார்ப்பு இம்முறை காப்பாற்றப்பட்டிருக்கிறது.

அடுத்த முக்கியமான விடயம், இராணுவத்தையும் யுத்தத்தையும் மிகைப்படுத்திக் காட்டாமல் இருந்தது. இம்முறை மாலிமா அரசாங்கம் குறித்து நான் நேர்மறையாகச் சிந்திப்பதற்கு இதுவே முக்கிய காரணம். மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக எமது காதுகளில் வெடிச் சத்தமே கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. மனிதர்கள் மீது குண்டுகள் வீசப்பட்டன. மனிதக் குண்டுகள் வெடித்தன. வடக்கிலும் சரி தெற்கிலும் சரி, தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல்கள் என எங்கும் அழிவுகளே நடந்தன.

இனி இந்த வெடிச் சத்தம் போதும். உண்மையாகவே இது அடையாள ரீதியாகவும் நிறுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று. கடலை நோக்கிச் சுட்டாலும், சுதந்திரத்திற்காகச் சுட்டாலும், மேலே சுட்டாலும் அல்லது கீழே சுட்டாலும், சந்தோசத்திற்காகச் சுட்டாலும் சரி அல்லது அடையாளத்திற்காகச் சுட்டாலும் சரி - வெடி வெடிதான். காது துளைக்கும் அந்த வெடிச் சத்தம் ஒரு இனத்தையே அதிரவைக்கும். அந்தச் சத்தத்தை இம்முறை நிசப்தமாக்கியிருக்கிறார்கள். இறைவன் புண்ணியத்தில் ஒரு சாதாரண மனிதனால் இது சாத்தியமாகியிருக்கிறது.

அந்த நிசப்தத்துடன் நாம் மீண்டும் ஒரு நாகரிகமான சமூகமாக மாறியது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. முதல் தடவையாக இப்படியொரு உணர்வு கிடைக்கிறது. ஆனால், இந்த மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு ஒரு தெளிவான முதிர்ச்சியான மனநிலை அவசியம். ஏனென்றால், இன்று நாம் பேசும் சுதந்திரம் எனும் அர்த்தத்தில் ஒரு மாற்றம் இருக்கிறது.

இப்போது 'பொஹொட்டுவ' (Pohottuwa) ஆட்கள் மட்டுமல்ல, ரணிலைச் சார்ந்தவர்கள் கூட அந்த ஆழ்மனதில் ஊறியிருக்கும் வெடிச் சத்தத்தை மீண்டும் கேட்க விரும்புவதை  அவதானிக்கிறோம். அது மிகவும் அருவருப்பானது.

நாங்கள் மாறுவோம்... நாகரிகமடைவோம்...! இந்தச் சுதந்திர தினத்திற்குப் பிறகாவது புதிய மனிதர்களாக மாறுவோம்...!!