மத்திய கிழக்கு போர்ச் சூழலும் உலகளாவிய மற்றும் உள்நாட்டுப் பொருளாதார பாதிப்புகளும்!

மத்திய கிழக்குப் பிராந்தியத்தை மையமாகக் கொண்டு தற்போது உருவாகியுள்ள போர்ச் சூழலானது, உலக அமைதி மற்றும் உலகளாவிய பொருளாதாரத்தின் மீது பாரிய அளவிலான மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தி வருகின்றது.

இந்த நிலைமையானது வளர்ந்து வரும் நாடுகளுக்கு மட்டுமன்றி, உலகின் வல்லரசு நாடுகளின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மைக்கும் பலத்த சவால்களை விடுத்துள்ளது.

குறிப்பாக, எரிசக்தி விநியோகம் மற்றும் சர்வதேச வர்த்தகப் பாதைகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளமையால், முழு உலகமும் ஒரு நிச்சயமற்ற பொருளாதாரப் பள்ளத்தில் வீழும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்தப் போர் மேலும் விரிவடைந்தால், அதனால் ஏற்படும் மனிதாபிமானப் பேரழிவு மற்றும் உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினமானதாகிவிடும்.

தற்போதைய போர்ச் சூழலில் எழுந்துள்ள மிகக் கடுமையான பிரச்சினை எரிசக்தி நெருக்கடியாகும். இலங்கை போன்ற நாடுகள் எரிசக்தித் தேவைகளுக்காக இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிபொருள் மற்றும் எரிவாயுவிலேயே தங்கியிருப்பதால், உலகச் சந்தையில் மசகு எண்ணெய் விலை அதிகரிப்பது நாட்டின் எரிசக்திச் செலவில் நேரடிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

மின்சார உற்பத்தி ஓரளவுக்கு உள்நாட்டில் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், போக்குவரத்து மற்றும் கைத்தொழில் உள்ளிட்ட ஏனைய அனைத்துத் துறைகளும் எரிபொருளிலேயே தங்கியிருப்பதால், இந்த நிலைமை முழுப் பொருளாதாரத்திற்கும் பெரும் அழுத்தத்தை அளிக்கிறது.

எரிசக்திச் செலவை முகாமைத்துவம் செய்யவும், பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் இலங்கை அரசாங்கத்தினால் 'QR குறியீடு' முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது, எரிபொருள் தேவையைக் கட்டுப்படுத்தி அழுத்தத்தைக் குறைக்க எடுக்கப்பட்ட ஒரு குறுகியகால வெற்றிகரமான நடவடிக்கையாக இருந்தாலும், அதன் நீண்டகாலப் பொருளாதாரப் பாதிப்புகள் கேள்விக்குறியானவை.

குறிப்பாக, இந்த முறைமை எரிவாயு போன்ற ஏனைய எரிசக்தி ஆதாரங்களுக்கு நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது. அத்துடன், எரிபொருள் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவதால் உற்பத்தித் துறை, விவசாயம், போக்குவரத்து, கட்டுமானம், மீன்பிடி மற்றும் கல்வி என அனைத்துத் துறைகளிலும் பாதகமான விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன.

உற்பத்திச் செலவு அதிகரிப்பு மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி பாதிப்பால் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வீழ்ச்சியடைவதுடன், இது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் தடையாக அமைகிறது. எனவே, வெறும் நுகர்வைக் கட்டுப்படுத்துவதைத் தாண்டி, இந்த நெருக்கடியை முகாமைத்துவம் செய்ய அரசாங்கம் ஒரு முறையான மற்றும் நிலையான வேலைத்திட்டத்தை நோக்கி நகர வேண்டும்.

எரிசக்தி நெருக்கடிக்குத் தீர்வுகளைத் தேடும் போது, பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவையை முறைப்படுத்துவதும் செயற்திறமிக்கதாக்குவதும் அவசியமான நடவடிக்கையாகும். உலகின் பல வளர்ந்த நாடுகளில் தனிப்பட்ட வாகனப் பயன்பாடு குறைவாகவே உள்ளதுடன், அவர்கள் உயர்தரமான பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவைகளுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கின்றனர். இதன் மூலம் நாட்டின் மொத்த எரிசக்திச் செலவையும் போக்குவரத்து நெரிசலையும் குறைக்க அவர்களால் முடிந்துள்ளது.

இருப்பினும், எமது நாட்டின் பொதுப் போக்குவரத்துத் துறையை நோக்கும் போது, அதன் தரம் குறித்து பாரிய பிரச்சினைகள் உள்ளன. கடந்த காலங்களில் இதனை மேம்படுத்த எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள் எவையும் வெற்றியளிக்கவில்லை.

எனவே, அரசாங்கம் இந்த நேரத்தில் தற்காலிகத் தீர்வுகளுடன் நின்றுவிடாமல், நீண்டகால மற்றும் பயனுள்ள வேலைத்திட்டத்தின் ஊடாக பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவையை வலுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். பஸ் மற்றும் ரயில் சேவைகளை ஒருங்கிணைத்து நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் பொதுமக்களை பொதுப் போக்குவரத்தை நோக்கி ஈர்ப்பது மிக முக்கியமானது. எரிசக்தி நெருக்கடிக்கு மத்தியில் அரசாங்கத்தின் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்த முறையான வேலைத்திட்டமொன்று முன்னெடுக்கப்படுவது அவசியமாகும்.

அதேபோல், உலகச் சந்தையில் விலை அதிகரிப்பால் மக்கள் மீது சுமத்தப்படும் மேலதிக அழுத்தத்தைத் தணிக்க, எரிபொருள் மீதான வரிகளை ஓரளவுக்குத் தளர்த்தி விலையை ஸ்திரமாகப் பேணுவது பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளுக்கு மிகவும் முக்கியமானது. ஏனெனில், இந்தத் திடீர் விலை அதிகரிப்பு பொதுமக்களுக்குத் தாங்க முடியாத அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

எவ்வாறாயினும், சர்வதேச நாணய நிதியத்துடனான (IMF) ஒப்பந்தங்களின்படி, அத்தியாவசிய சேவைகளுக்குச் செலவுக்கு ஈடான விலை வசூலிக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய சூழலில், சர்வதேச நிபந்தனைகளைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், உள்நாட்டு மக்களின் வாழ்க்கைச் சுமையைக் குறைக்க அரசாங்கம் மிகவும் தந்திரோபாயமான ஒரு வேலைத்திட்டத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

மத்திய கிழக்கு போர்ச் சூழலில் கப்பல் போக்குவரத்து கட்டணங்கள் வேகமாக அதிகரித்துள்ளன. பல முன்னணி கப்பல் நிறுவனங்கள் மேலதிக கட்டணங்களை அறவிடத் தீர்மானித்துள்ளதுடன், நிலவும் அபாயம் காரணமாக காப்புறுதித் தவணைக் கட்டணங்களும் (Insurance premiums) உயர்த்தப்பட்டுள்ளன.

மேலும், பாதுகாப்பான கடல் வழிகளை மாற்றியமைக்க வேண்டியுள்ளதால், சரக்குப் போக்குவரத்திற்கான காலமும் செலவும் மேலும் அதிகரித்துள்ளது. இது சர்வதேச வர்த்தகத்திற்கு, குறிப்பாக இலங்கை போன்ற நாடுகளின் இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி செயல்முறைக்கு நேரடிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

இறக்குமதித் துறையைப் பொறுத்தவரை, இலங்கை எரிபொருள் மற்றும் ஏனைய அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்காக இறக்குமதியையே பெரிதும் நம்பியுள்ளது. எரிபொருள் விலை மற்றும் போக்குவரத்துச் செலவு அதிகரிப்பால் அனைத்துப் பொருட்களின் விலைகளும் உயர்ந்து வருவதுடன், இதன் மூலம் நாட்டுக்குள் கடுமையான பணவீக்க அழுத்தம் உருவாகிறது. விநியோகச் சங்கிலி தாமதமடைவதால் சந்தையில் பொருட்களுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்படும் அபாயமும் நிலவுகிறது.

ஏற்றுமதித் துறையை எடுத்துக்கொண்டால், குறிப்பாக தேயிலை, ஆடை மற்றும் இறப்பர் போன்ற உற்பத்திகள் சர்வதேச சந்தையில் நிலவும் போட்டிக்கு முகங்கொடுப்பதில் பாரிய சவால்களை எதிர்நோக்குகின்றன. உற்பத்தி மற்றும் போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரிப்பதால் இந்தியா மற்றும் வியட்நாம் போன்ற நாடுகளுடன் விலையில் போட்டியிடும் எமது திறன் குறைகிறது.

ஏற்றுமதியாளர்கள் ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்ட விலைகளில் பொருட்களை அனுப்பும் போது, அதிகரித்த போக்குவரத்து மற்றும் காப்புறுதிச் செலவுகளை ஏற்க வேண்டியிருப்பதால் அவர்களின் இலாபம் இல்லாமல் போகிறது.

அமெரிக்கா மற்றும் மத்திய கிழக்கு போன்ற எமது பிரதான ஏற்றுமதிச் சந்தைகளுக்கு பொருட்களை அனுப்புவதற்கான வாய்ப்புகள் மட்டுப்படுத்தப்படுவது ஒரு பாரிய பொருளாதாரப் பிரச்சினையாகும். ஏற்றுமதித் துறை வீழ்ச்சியடைந்தால், தொழிற்சாலைகள் மூடப்படுவதுடன் வேலைவாய்ப்புகளும் பறிபோகும் நிலை ஏற்பட்டு உள்நாட்டுப் பொருளாதாரம் மீண்டும் ஒரு நெருக்கடிக்குள் தள்ளப்படலாம்.

இலங்கையின் வெளிநாட்டுச் செலாவணி ஈட்டலின் பிரதான வழியாக வெளிநாட்டுப் பணப்பரிமாற்றம் (Remittances) அமைகிறது. வருடாந்தம் சுமார் 7 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள் நாட்டுக்குக் கிடைப்பதுடன், அதில் பெரும் பகுதி வளைகுடா நாடுகளில் பணிபுரியும் இலங்கையர்களாலேயே ஈட்டப்படுகிறது.

எவ்வாறாயினும், தற்போதைய போர்ச் சூழலால் அந்த நாடுகளில் வேலைவாய்ப்புகள் குறையும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளதுடன், தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பு குறித்தும் பாரிய பிரச்சினைகள் எழுந்துள்ளன.

ஒருவேளை இந்தத் தொழிலாளர்களை மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வர வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால், அரசாங்கத்திற்கு கிடைக்கும் வெளிநாட்டுச் செலாவணி இல்லாமல் போவதுடன், அவர்களை அழைத்து வருவதற்கான மேலதிகச் செலவுகளையும் ஏற்க வேண்டியிருக்கும். அதுமட்டுமன்றி, போர் காரணமாக அந்த நாடுகளின் வங்கி முறைமைகள் மற்றும் பணப் பரிமாற்ற மையங்கள் பாதிக்கப்பட்டால், பணப்பரிமாற்றம் முற்றாக நின்றுவிடும் அபாயமும் உள்ளது.

தற்போது இலங்கையின் சுற்றுலாத்துறை வான்வழிப் போக்குவரத்து தொடர்பாக பாரிய நெருக்கடியை எதிர்நோக்கியுள்ளது. எமது நாட்டுக்கு வரும் விமானங்களில் பெரும்பாலானவை வளைகுடா நாடுகளின் விமான நிலையங்களை மையமாகக் கொண்டே இயங்குகின்றன. அந்தப் பிராந்தியத்தில் நிலவும் அமைதியற்ற சூழலால் சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகை குறைந்துள்ளது.

இதற்குத் தீர்வாக, சுற்றுலாப் பயணிகள் அதிகம் வரும் நாடுகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி புதிய வான்வழிப் பாதைகளை அமைப்பது அவசியமாகும். இத்தகைய நேரடி விமானச் சேவைகளை நிறுவும் போது செலவுகள் அதிகரித்தாலும், வளைகுடாப் பிராந்தியத்தைத் தவிர்த்துப் பறப்பதன் மூலம் சுற்றுலாப் பயணிகளின் நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்த முடியும்.

உள்நாட்டு ரீதியாக நோக்கும் போது, எரிபொருள் மற்றும் பொருட்களின் விலை உயர்வால் சுற்றுலா ஹோட்டல்களைப் பராமரிக்கும் செலவு கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. இது சர்வதேச சுற்றுலாச் சந்தையில் இலங்கைக்கு உள்ள போட்டித்தன்மைக்குத் தடையாக உள்ளது.

எனவே, ஏதேனும் ஒரு முறைமையின் ஊடாக ஹோட்டல் துறையின் செலவு அழுத்தத்தைக் குறைத்து, உலகின் ஏனைய சுற்றுலாத் தலங்களுடன் போட்டியிடக்கூடிய விலைகள் மற்றும் சலுகைப் பொதிகளைச் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது அவசியமாகும்.

ஒரு போர் முடிவுக்கு வந்தவுடன் அதனால் ஏற்பட்ட சமூக மற்றும் பொருளாதாரப் பாதிப்புகள் உடனடியாக மறைந்துவிடாது. ஒரு நாட்டை மீண்டும் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வருவதற்கு நீண்டகால மற்றும் ஸ்திரமான தேசியக் கொள்கைகளின் தேவை மிக முக்கியமானது. இங்கு முதன்மையான விடயமாக 'உணவுப் பாதுகாப்பு' (Food Security) காணப்படுகிறது.

தேர்தல் மேடைகளில் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்புவது பற்றி அடிக்கடி பேசப்பட்டாலும், கோவிட் பெருந்தொற்று மற்றும் அதன் பின்னர் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியின் போது நாம் அனுபவித்த உணவுத் தட்டுப்பாடு தொடர்பான கசப்பான அனுபவங்களை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மறந்துவிடக்கூடாது. யதார்த்தமான தேசியப் பொருளாதார வேலைத்திட்டத்தின் கீழ் உள்நாட்டு உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துவது பிரதான பணியாக இருக்க வேண்டும்.

எரிசக்தி பாதுகாப்பிற்காக எம்மிடம் உள்ள வளங்களைச் சரியாக முகாமைத்துவம் செய்ய வேண்டும். 1971 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்நாட்டின் எண்ணெய் வளங்கள் குறித்துப் பேசப்பட்டாலும், அவற்றைப் பயன்படுத்துவதற்கான முறையான வேலைத்திட்டம் இதுவரை வகுக்கப்படவில்லை.

இது குறித்துக் கவனம் செலுத்துவது நீண்டகால ரீதியில் நாட்டுக்குப் பெரிய நன்மையாக அமையும். அதேபோல், இலங்கை போன்ற நாடுகளுக்குத் தாராளமாகக் கிடைக்கும் சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்தி மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் திட்டங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

அங்கு உற்பத்தியாகும் மேலதிக மின்சாரத்தைச் சேமித்து வைப்பதற்கான தொழில்நுட்ப நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதன் மூலம், எரிசக்திச் செலவைக் குறைத்து நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்த முடியும்.

தற்போது நாம் எதிர்நோக்கியுள்ள பல நெருக்கடிகள் எமது கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட உலகளாவிய சூழ்நிலைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

இது எமது நாட்டினால் மாத்திரம் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஒரு நிலையல்ல என்பதால், இங்கு மிக முக்கியமானது என்னவென்றால், எழும் சவால்களுக்கு மத்தியில் மிகவும் அவதானத்துடன் செயற்பட்டு, அதன் மூலம் சமூகத்திற்கும் பொருளாதாரத்திற்கும் ஏற்படும் பாதிப்பைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதாகும்.